شنبه 14 مهر 1397  09:44 ب.ظ


«جاده قدیم» ساخته منیژه حكمت پر از نام‌های حرفه‌ای‌های سینمای بدنه ایران است. فیلم پر بازیگری است كه از بازی مهتاب كرامتی در نقش اصلی و یك دوجین بازیگر سرشناس دیگر از آتیلا پسیانی و بهناز جعفری گرفته تا شیرین یزدانبخش مادر این سال‌های سینمای ایران و پرویز پورحسینی از پیشكسوتان و محمدرضا غفاری و ترلان پروانه از تازه آمده‌ها استفاده می‌برد. مصطفی خرقه‌پوش در جایگاه تدوینگر و داریوش عیاری بعد از مدت‌ها پشت دوربین و كریستف رضاعی به‌عنوان آهنگساز در كنار فیلم قرار داشته‌اند. با این حساب، فیلم محصولی است كه با استاندارد خوب‌های سینمای بدنه باید ارزیابی شود.

نقد و بررسی فیلم «جاده قدیم»: راهی جدید از دل جاده قدیم


آیا فیلم «جاده قدیم» باید با «فروشنده» مقایسه شود؟ به نظر گریزی نیست. وقتی بعد از یك فیلم موفق و به‌هرحال بزرگ [فارغ از این‌كه به فروشنده چه نگاهی داشته باشید نمی‌توان منكر اهمیت فیلم شد و جوایز كن و اسكار هم تأییدی بر این مدعا هستند]، فیلم دیگری با مضمونی یكسان ساخته شود، به‌طورمعمول این مقایسه در اذهان شكل می‌گیرد. بااین‌حال «جاده قدیم» در طرح موضوع تعدی و تجاوز به راه دیگری می‌رود. خانواده فیلم «جاده قدیم» برخلاف زوج فیلم فروشنده نه سابقه‌ای روشنفكرانه دارند نه در بیغوله‌ای بالای یك مجتمع آپارتمانی بدساز زندگی می‌كنند. برعكس از طبقه بالای اجتماع هستند و هركدام در شغل و حرفه خود بسیار موفق‌اند.

 
 

برخلاف «فروشنده» در اینجا كسی دنبال پیدا كردن متجاوز نیست. خودِ قانون این كار را انجام می‌دهد و تمركز روی شخصیت زن و رفتار هیستریك و نامتعادل او بعد از بحران قرارگرفته. مینو رسولی پیش از بحران، زن موفق و محكمی است. در خانواده‌ای كه به‌وضوح تحت تأثیر پدربزرگ و حرفه پول‌ساز خانوادگی اوست، موفق می‌شود عروسی پسر شوهرش را به خواست عروس و داماد و برخلاف خواست پدربزرگی كه چشم همه به دهان اوست عقب بیندازد و در بانك هم رئیس شعبه است و با قدرتی دل‌چسب تسلیم مشتری پولداری كه بدون وثیقه وام می‌خواهد نمی‌شود. بیست دقیقه ابتدایی فیلم مقدمه‌ای است برای معرفی روابط درون این فامیل و آدم‌های آن. پدربزرگی دخالت‌گر (با بازی پرویز پورحسینی)، پسر او كه پدربزرگ او را چندان دلخواه خود نمی‌بیند (آتیلا پسیانی)، نوه‌ای با شخصیتی مردد و در حال داماد و هم‌زمان پدر شدن كه البته امید پدربزرگ برای آینده كسب‌وكارش است (محمدرضا غفاری) و تیپ‌های دختر تین‌ایجر (ترلان پروانه)،

مرد داستان در نقش یك شوهر منطقی، از آن نوع كه در آثار فمینیستی معمولاً به‌عنوان یك شوهر جنتلمن و كنار آمده با نقش همراه و حمایتگری از دور به چشم می‌خورد، سعی می‌كند بیش از هر چیز هرگونه تنشی را از دور كند، پدربزرگ فكر ثبت شكایت است كه بدون امضای مینو ممكن نیست، بچه‌ها به نظر می‌رسد متوجه عمق بحران پیش‌آمده در خانه نیستند یا حداقل واكنش‌هایی كه از آن‌ها می‌بینیم این‌طور نشان می‌دهد و اطرافیان با دلسوزی‌ها و پیگیری‌هایشان هركدام به‌نوعی مخل تنهایی و حریم خصوصی موردنیاز زن هستند؛ اما آنچه از بحران زن می‌بینیم، همه ساده‌ترین و بهتر بگوییم پیش‌پاافتاده‌ترین نشانه‌های یك آدم در بحران است. مینو در را روی خودش می‌بندد، از هر تماسی با شوهرش خودداری می‌كند، به بچه‌ها و عروسی پسرخوانده‌اش بی‌توجه شده، گاهی پرخاش می‌كند و به شكلی بارها تكرارشونده درگیر وسواس تمیزی و پاك كردن خود و شستن دست‌هایش است (بعد از بازگشت از بیمارستان هم اولین كاری می‌كند حمام رفتن است و تا انتها بارها دست‌ها و آینه حمام را می‌شوید كه نمادی است از میل برای پاك شدن از دست‌های ناپاكی كه در ماشین به او زده شده).

فیلم جاده قدیم

منبع : dl-movies


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر